Leksykon archiwum afektywnego | Angielskie wydanie

Książka jest kolekcją spotkań z archiwami i materiałami archiwalnymi. Zawiera prace dwudziestu pięciu międzynarodowych autorów, ilustrujące afektywne, polityczne i intelektualne wyzwania stawiane przez indywidualne i kolektywne wspomnienia. Autorzy korzystają z archiwów jako artyści, aktywni uczestnicy, badacze, pisarze, kuratorzy, lub w kilku z tych ról równocześnie.

We wstępie do polskiego wydania leksykonu Katarzyna Tórz pisała:

,,

Czego chcą od nas archiwa? Czy którekolwiek z nich jest w stanie uchronić to, o czym zaświadcza – widok, przeżycie, pamięć o osobie – przed zagładą i ostateczną utratą? Bywa, że archiwa są widoczne, tłumnie zapełniają przestrzeń życia i pole widzenia, kiedy indziej całymi latami pozostają niezauważone, porzucone tak długo, aż nagle ktoś je odkryje i dostrzeże w nich świadectwo, które wymaga opisu, opieki, konserwacji, powrotu, czasem budzące fascynację.

,,

W londyńskiej premierze książki wezmą udział współtworzący ją autorzy, między innym Joe Kelleher z University of Roehampton, a także goście: Tara Fatehi Irani, artystka performatywna, która wykona działanie zainspirowane projektem, a także Lois Keidan (LADA), która opowie w kontekście tematyki archiwalnej i afektywnej o kolekcji LADA’s Study Room.

Wydawcami Lexicon for an Affective Archive są Intellect Books, NInA (obecnie: FINA) oraz Live Art Development Agency. Książkę będzie można kupić podczas premiery, a także w sklepie online Unbound.




„Lexicon for an Affective Archive”, red. Giulia Palladini i Marco Pustianaz, fot. Malwina Toczek/FINA

Nie znaleziono żadnych pól.


test entry

Proces połączenia był podyktowany – zgodnie z zapowiedzią MKiDN:

,,

Koniecznością zapewnienia większej efektywności działań na rzecz zabezpieczania i udostępniania narodowego dziedzictwa audiowizualnego, ze szczególnym uwzględnieniem zbiorów Filmoteki Narodowej oraz potencjału wiedzy i techniki Narodowego Instytutu Audiowizualnego.

,,

Filmoteka Narodowa była państwową instytucją kultury, działającą w latach 1955–2017. Jej statutowym zadaniem była ochrona dziedzictwa kulturalnego w dziedzinie kinematografii (m.in. gromadzenie zbiorów filmowych – taśm, a także scenariuszy, scenopisów, książek o tematyce filmowej, plakatów, fotosów) oraz upowszechnianie kultury filmowej. Kolekcja FN – zbiory filmowych taśm i archiwaliów – jest jedną z największych w Europie.

Narodowy Instytut Audiowizualny (NInA) rozpoczął działalność w 2005 roku jako Polskie Wydawnictwo Audiowizualne (PWA) i pod tą nazwą zainicjował wydawane do chwili obecnej serie muzyczne i filmowe (m.in. cykl DVD Polska Szkoła Dokumentu). W 2009 roku decyzją ministra kultury instytucja została przemianowana na Narodowy Instytut Audiowizualny. Misją statutową NInA było utrwalanie, archiwizacja i upowszechnianie najbardziej wartościowych przejawów kultury filmowej, muzycznej oraz teatralnej.

Przedmiotem działania nowej instytucji będzie m.in. gromadzenie, katalogowanie, restaurowanie i udostępnianie zbiorów i materiałów dokumentacyjnych, dotyczących narodowego i międzynarodowego dziedzictwa audiowizualnego, a także współtworzenie, produkcja, rejestracja i promocja dzieł kultury o wysokim poziomie artystycznym w celu ich emisji w mediach publicznych i prywatnych. FINA będzie też prowadzić działalność edukacyjną, kulturalno-oświatową i wydawniczą oraz wykorzystywać nowe technologie (w tym internet) do działań w zakresie upowszechniania kultury audiowizualnej.

Minister kultury prof. Piotr Gliński  powołał na p.o. dyrektora FINA dr hab. Katarzynę Chałubińską-Jentkiewicz, pełniącą w latach 2011–2017 funkcję zastępcy dyrektora Narodowego Instytutu Audiowizualnego. Katarzyna Chałubińska-Jentkiewicz jest doktorem habilitowanym nauk prawnych, specjalistką w zakresie prawa mediów audiowizualnych. Była wieloletnim pracownikiem Telewizji Polskiej, a także  współorganizatorką projektów medialnych. Prowadzi zajęcia m.in. z ochrony własności intelektualnej w Akademii Sztuki Wojennej. Specjalizuje się w tematyce zagrożeń związanych z cyfryzacją i konwergencją mediów (służba publiczna w nowym środowisku cyfrowym).

Nowo utworzona instytucja będzie kontynuowała dotychczasową działalność połączonych podmiotów.